być jak trzeba [należy]


być jak trzeba [należy]
być jak trzeba [należy] {{/stl_13}}{{stl_7}}'odpowiadać w pełni jakimś wymaganiom, potrzebom; być, jak się tego wymaga, bez zarzutu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dom, auto jest jak trzeba. Chłopak jest jak trzeba: wysoki, przystojny. Mieć pensję jak trzeba. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • trzeba — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. nos ndk, trzeba było, trzeba będzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyraz używany dla wyrażenia obowiązku, powinności, stosowności działania; powinno się, wypada, należy : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • należy — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. nos ndk, należy, należało, będzie należało, należałoby {{/stl 8}}{{stl 7}} trzeba, powinno się, wypada : {{/stl 7}}{{stl 10}}Należy to przemyśleć. Należy dodać, że to wyjątkowa okazja. Należy to natychmiast oddać. Należy… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzeba — 1. «powinno się, należy, wypada» Trzeba myśleć, pracować. Trzeba być uczciwym. Trzeba dodać, przyznać, że… Z tym trzeba ostrożnie. Robić tyle, ile trzeba. ◊ Trzeba być jakimś, kimś (np. bardzo odważnym, bohaterem a. głupim, ślepym), żeby… «tylko… …   Słownik języka polskiego

  • być — ndk jestem, jesteś, są, będę, będziesz, będą, bądź, był I w funkcji samodzielnej «zajmować pewne miejsce w rzeczywistości» 1. «mieć byt, istnieć, żyć» Cichy, jakby go nie było. Pomnik jest do dzisiaj. Nie było cię jeszcze na świecie. Był sobie… …   Słownik języka polskiego

  • należeć — ndk VIIb, należećżę, należećżysz, należećleż, należećżał, należećżeli 1. «być czyjąś własnością, być przedmiotem czyjegoś posiadania» Majątek należał do dziadka. 2. «być czyimś mężem lub kochankiem, żoną lub kochanką» Tych dwoje młodych należało… …   Słownik języka polskiego

  • niedobrze — 1. «nie tak jak trzeba, jak należy» Niedobrze uprać bieliznę. Niedobrze zrozumieć. ◊ żart. Mieć niedobrze w głowie «nie być przy zdrowych zmysłach; być nierozsądnym, lekkomyślnym, głupim» 2. «źle pod względem fizycznym, zdrowotnym; niezdrowo,… …   Słownik języka polskiego

  • zwać — ndk IX, zwę, zwiesz (rzad. zowię, zowiesz), zwij, zwał, zwany «określać jakąś nazwą, jakimś mianem, imieniem; dawać komuś, czemuś jakąś nazwę, nazywać» Zwano ich bohaterami. Dzieci zwały go wujkiem. W domu zwą ją Dzidzią. Pokój zwany salonem. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • należycie — «tak jak należy, jak być powinno, jak trzeba; właściwie, odpowiednio» Należycie ocenić sytuację. Należycie ogrzane mieszkanie. Nie przykładała się należycie do lekcji …   Słownik języka polskiego

  • nienależycie — rzad. «nie tak jak należy, jak być powinno, jak trzeba; nieodpowiednio, niewłaściwie» Odżywiać się nienależycie …   Słownik języka polskiego

  • prawda — ż IV, CMs. prawdawdzie; lm D. prawd 1. «zgodna z rzeczywistością treść słów; prawdziwość, szczerość, rzetelność» Głęboka, szczera, rzetelna, gorzka prawda. Prawda psychologiczna, moralna, życiowa. Prawdy podstawowe, odwieczne, niepodważalne.… …   Słownik języka polskiego